Καζούο Ισιγκούρο: Ο «φονέας» των γιγάντων της λογοτεχνίας

Οκτωβρίου 06, 2017
Tweet
Share
Like
Tweet
Share
Like

Ένα χρόνο μετά την επιλογή του Μπομπ Ντίλαν για το Νόμπελ Λογοτεχνίας, που προκάλεσε έκπληξη και πολλές αντιδράσεις, η σουηδική Ακαδημία οδηγήθηκε για το 2017 σε μία πιο… safe επιλογή. Και πάλι, όμως, η ανακοίνωση του ονόματος του Καζούο Ισιγκούρο συνοδεύθηκε με πλήθος σχολίων, θετικών και αρνητικών. 

 

Οι διαρροές των τελευταίων ημερών, άλλωστε, είχαν χρίσει ως φαβορί για το βραβείο δύο μεγάλα ονόματα της παγκόσμιας λογοτεχνίας, που θεωρούνται αδικημένοι ως προς το γεγονός ότι δεν έχουν λάβει ακόμη το Νόμπελ. 

Από τη μία ο Χαρούκι Μουρακάμι, ο πιο διάσημος σύγχρονος Ιάπωνας συγγραφέας και από την άλλη ο Φίλιπ Ροθ, ο κορυφαίος εν ζωή Αμερικανός συγγραφέας. 

Με αυτούς τους δύο «αντιπάλους» εύκολα συμπεραίνει κανείς πως η νίκη του Ισιγκούρο αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία και το έργο του Βρετανού, με ιαπωνικές ρίζες, συγγραφέα, αξίζει της προσοχής μας. Η αξία του ηττημένου, άλλωστε δίνει δόξα στο νικητή. 

Στους λογοτεχνικούς κύκλους ο Ισιγκούρο, στα 62 του πια χρόνια και με οκτώ βιβλία στο ενεργητικό του, θεωρείται ως ένας συγγραφέας εμπνευσμένος. Μετρ του science fiction, με τους χαρακτήρες του να είναι αυτοί που τον κάνουν να ξεχωρίζει, καθώς είναι πολύπλοκοι, συμπαθητικοί, αλλά και αναξιόπιστοι. 

«Αν κάνετε μία μίξη της Τζέιν Όστιν και του Φραντς Κάφκα, τότε έχετε τον Καζούο Ισιγκούρο», αναφέρει, μεταξύ άλλων, η σουηδική Ακαδημία στην ανακοίνωση για την επιλογή του Βρετανού συγγραφέα για το Νόμπελ Λογοτεχνίας. «Στη… συνταγή μπορείτε να προσθέσετε και λίγο Μαρσέλ Προυστ», προσθέτει χαρακτηριστικά. 

Ο Ισιγκούρο από το 1982 που εξέδωσε το "A pale view of hills" έκανε αισθητή την παρουσία του, ενώ έγινε ευρύτερα γνωστός με το βιβλίο "The remains of the day" ("Τα απομεινάρια μιας μέρας"), που εκδόθηκε το 1989 και στη συνέχεια έγινε και ταινία. 

Το συγκεκριμένο βιβλίο μεταφράστηκε σε 24 γλώσσες και πούλησε 1.000.000 αντίτυπα μόνο στην αγγλική γλώσσα. 

Έκτοτε, ο Βρετανός συγγραφέας, τόλμησε, εξελίχθηκε. Συνδύασε τη διπλή του κουλτούρα, αναπτύσσοντας στα βιβλία του τις δύο πατρίδες του. Το πνεύμα της Ιαπωνίας, το φλέγμα της Βρετανίας. Αυτός ο συνδυασμός αποτελεί ίσως τον κυριότερο λόγο της βράβευσής του. 

Ο Ισιγκούρο παίρνει λοιπόν τη σκυτάλη από τον Μπομπ Ντίλαν, έναν καλλιτέχνη, που όπως ο ίδιος ο Βρετανός συγγραφέας έχει δηλώσει τον θαυμάζει και που όταν ήταν νεότερος ονειρευόταν να του μοιάσει. 

Πριν ασχοληθεί με τη συγγραφή το μεγάλο του όνειρο ήταν να γίνει τραγουδοποιός. Σαν τον Μπομπ Ντίλαν ή τον Λέοναρντ Κοέν… Να, που τελικά, συναντήθηκαν οι ζωές τους. 

 

Σπύρος Πολυχρονόπουλος 

 

Βιβλία του στα ελληνικά: 

(2015) Ο θαμμένος γίγαντας, Ψυχογιός 

(2011) Μη μ' αφήσεις ποτέ, Εκδόσεις Καστανιώτη 

(2011) Νυχτερινά, Εκδόσεις Καστανιώτη 

(2009) Νυχτερινά, Εκδόσεις Καστανιώτη 

(2005) Τ' απομεινάρια μιας μέρας, Εκδόσεις Καστανιώτη 

(2001) Τότε που ήμασταν ορφανοί, Εκδόσεις Καστανιώτη 

(1997) Ο απαρηγόρητος, Εκδόσεις Καστανιώτη 

(1993) Τ' απομεινάρια μιας μέρας, Εκδόσεις Καστανιώτη 

(1990) Ένας καλλιτέχνης του ρευστού κόσμου, Βιβλιοπωλείον της Εστίας

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: Προηγούμενο θέμα Επόμενο θέμα

Προσθήκη σχολίου