ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

Αυτή η δωδεκάποντη Δημοκρατία...

Tweet
Share
Like
Tweet
Share
Like

Καθώς ο καιρός περνάει και οι ορκωμοσίες της Βουλής που προκύπτει κάθε φορά από τις κάλπες γίνονται το θέμα της ημέρας κι έρχεται μοιραία η είδηση στο προσκήνιο, έχει κανείς την αίσθηση μιας ανεπανόρθωτης απώλειας.

Δεν είναι μονάχα αυτή η διάχυτη παρακμή και η απουσία ενός ορισμένου θεσμικού δέους, το οποίο, εδώ που τα λέμε μας σακάτεψε όλα αυτά τα χρόνια…

Είναι κυρίως το γεγονός ότι το κοινωνικό ενδιαφέρον μετατοπίζεται σε άλλες, λιγότερο πολιτικές περιοχές, όπου η αρμοδιότητα μετακομίζει  στην σκληρή περιοχή του κοσμικού ρεπορτάζ, αφήνοντας μετέωρους, όσους γυρεύουν μιαν ορισμένη βαρύτητα των πραγμάτων. 

Αίφνης, το θέμα που απασχολεί δεν είναι οι Προγραμματικές Δηλώσεις της νέας κυβέρνησης, αλλά, η εικόνα των νέων βουλευτών που προσέρχονται με αδικαιολόγητη για τους καιρούς που ζούμε χαρά για να καταλάβουν τη θέση τους.

Πρόκειται για τον θρίαμβο της εικόνας. «Πρωτάκια» που συνοδεύονται από σύμπασα την καλοχτενισμένη Οικογένεια, βουλευτίνες με σκιστά στο πλάϊ φορέματα και δωδεκάποντες γόβες, ξεσκολισμένοι «παληοί» με αέρα επιβεβαίωσης κι ένα τσούρμο φωτογράφοι κολλημένοι επαγγελματικά απάνω τους για το καλύτερο ενσταντανέ.

Η χαρά του θεσμικού ματάκια, αλλά, κάποιοι τους στέλνουν εκεί...

Βλέπει κανείς, σε αυτήν τη περίπτωση, σκληροτράχηλους Κοινοβουλευτικούς Συντάκτες, να μετατρέπονται αυθωρεί σε κοσμικογράφους, περιγράφοντας για την περίσταση,  τις ενδυματολογικές επιλογές των εθνικών αντιπροσώπων και κάτι σάχλες που ανταλλάσσονται στο καφενείο και τους πολύβουους διαδρόμους, σαν ο κόσμος να αρχίζει και να τελειώνει, μέσα σε αυτό το ασυνάρτητο πανηγύρι…

Κόκκινα χαλιά στην είσοδο, συνωστισμός υπερτιμημένων προσωπικοτήτων, φλάς που συνεχώς αστράφτουν πάνω σε επιτηδευμένα χαμόγελα. Ποιος μίλησε με ποιον. Ποιοι δεν χαιρετήθηκαν καν. Ποιοι δώσανε ραντεβού να τα πούνε. Κόσμος δίχως βάρος και έλεος. 

Ξέρω πολλούς βουλευτές, χρόνια τώρα από το κοινοβουλευτικό ρεπορτάζ, που μπήκαν στη Βουλή κανονικοί ανθρώποι και σήμερα είναι σκιές του παληού εαυτού τους.

Αυτό το θερμοκήπιο, αλλάζει τους ανθρώπους. Μοναχά οι χαλκέντεροι συντάκτες της Βουλής «πιάνουν» τις αδιόρατες για τους άλλους, αλλαγές. Όπως χάνει κανείς την αίσθηση της αφής, όταν μείνει για πολύ ώρα μέσα στο νερό, έτσι και οι πολιτικοί, ζώντας σε ένα ιδρυματικό περιβάλλον, ξεκόβονται από την υπόλοιπη κοινωνία.

Δεν ξέρουνε πια,  πόσο κοστίζει ένα εισιτήριο στον κινηματογράφο, ή ένα κιλό ψωμί κι ένα λίτρο γάλα. Αυτή η απώλεια αισθητηριακής αντίληψης τους μεταβάλλει σε ένα ξεχωριστό είδος που μαλώνει με αναίδεια και θυμό από το πρωΐ μέχρι το βράδυ στις ραδιοτηλεοπτικές συχνότητες.  Γιατί λένε όλοι τα ίδια. Κι όσοι διαφωνούν, είναι απολύτως προβλέψιμοι…

Δεν έχωμε (για την ώρα…) σωτηρία. Αρκεί να ρίξει κανείς, για να τεκμηριώσει την απαισιοδοξία του, μια ματιά στο προαύλιο της Βουλής.

Την ώρα που στην αίθουσα της Ολομέλειας ολοφύρονται για τη δεινή κρίση, στο προαύλιο του Κοινοβουλίου, σταλίζει αστραφτερός κι απλησίαστος ο πανάκριβος στόλος των υπουργικών αυτοκινήτων.  

Γιώργος Χατζηδημητρίου

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: Προηγούμενο θέμα Επόμενο θέμα

Προσθήκη σχολίου

Premium Penna Reporter Mamamia CityWoman
Copyrights © 2009-2020 Premium S.A. All Rights Reserved.