ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

Χασομέρι στα φανάρια

Tweet
Share
Like
Tweet
Share
Like

Σάββατο (το περασμένο) απομεσήμερο στο ύψος του Σκλαβενίτη στον Νέο Κόσμο, είναι δυό μεσήλικα αλάνια που έχουν απλώσει σεντόνια στο πεζοδρόμιο και ραβδίζουνε επιμελώς και απερίσπαστοι, του δρόμου τις εληές. Είναι ο καιρός της συγκομιδής σκέφτομαι και οι άνθρωποι κάπως πρέπει να τη βγάλουνε. Τους κοιτάω όσο κρατάει το φανάρι και μου φτιάχνουν τη διάθεση.

Κι ο κόσμος το ίδιο. Μόνο ένας δύστροπος γεροξεκούτης με γεμάτες σακούλες από τη διπλανή λαϊκή στα χέρια, τους στολίζει με βρισιές, επειδή τάχα του κλείνουν τον δρόμο. Δεν του χαλαλίζουν ούτε καν ένα περιφρονητικό βλέμμα, μέσα στην έγνοια τους, δεν έχουνε το χρόνο και πολύ γουστάρω.

Ο κόσμος λέω, οργανώνει εκ των ενόντων τις άμυνές του, όπως μπορεί. Ακαθοδήγητος, απογοητευμένος, αλλά, αποφασιστικά παρών για όποιον έχει μάτια και βλέπει. Δύσκολο στις μέρες μας να δώσεις στους ανθρώπους μια νέα πίστη. Θα την βρούμε όμως μεταξύ μας!..

Γιατί, η πολιτική τάξη περιχαρακώνεται και πάλι στα τείχη της. Όπως ακριβώς στην τελευταία πτώχευση, του 1930. Σαν να μην άλλαξε τίποτε. Αλλά και τώρα, όπως και τότε, ο κόσμος προσαρμόζεται ευκολότερα από τους πολιτικούς στην κρίση.

Ξέρω πολλούς ανθρώπους και περηφανεύομαι να πω ότι το κάνω κι εγώ που μαγειρεύουν για αστέγους. Δυo πακέτα μακαρόνια, ακόμα και για το δικό μου πενιχρό εισόδημα, δε με βαραίνουν και τόσο πολύ. Και ξέρω επίσης πολλούς φοιτητές κυρίως των οργανώσεων της Αριστεράς- ναι, δεν έπαψε να υπάρχει, μετά την ατιμωτική υποχώρηση του Τσίπρα…- που πυκνώνουν τις κοινωνικές λέσχες (αυτές που κυνηγά η Χρυσή Αυγή!..) και παραδίδουν, χωρίς να το κάνουν και θέμα, δωρεάν μαθήματα στα φτωχά παιδιά του κοσμάκη.   

Αρκετοί πολιτικοί, μολονότι συναινούν στην διαπίστωση ότι πρέπει να τελειώσει αυτή η εποχή της παρακμής, εντούτοις ζούνε στο περιθώριό της. Δυσκολεύονται να βγουν απ΄ το μέτρο της γενικής παθολογίας.

Καταλαβαίνουν την κόπωση αυτού του κόσμου που εκπνέει και το ψυχορράγημά του. Αλλά παρ΄ όλα αυτά, αδυνατούν να προτείνουν τη νέα ιστορική γοητεία. Να πιαστούμε στην τελική, από την προσδοκία μιας νέας σαγήνης. Και κυρίως, να βρούμε δουλειές για να μην παίρνουν τους δρόμους της ξενητειάς τα παιδιά μας!  

Όθεν πάλε μοναχοί μας είμαστε και να δούμε πως θα πορευθούμε αδέρφια.

Έχουμε πολλές πιθανότητες να ξαναζήσουμε υπό την επήρεια των άστρων και να ανακαλύψουμε και πάλι μέσα στην ηθική έξαρση, πως η ζωή είναι ακριβή και πολύτιμη. Στο χέρι μας είναι!..

Γιώργος Χατζηδημητρίου

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: Προηγούμενο θέμα Επόμενο θέμα

Προσθήκη σχολίου

Premium Penna Reporter Mamamia CityWoman
Copyrights © 2009-2021 Premium S.A. All Rights Reserved.