ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

Ένα Ποίημα για τους αυτοβαρυσήμαντους δημοσιογράφους

Tweet
Share
Like
Tweet
Share
Like

Η  Ε Κ Τ Ε Λ Ε Σ Η

του Άλντεν Νόουλαν

Το βράδυ που θα γινόταν η εκτέλεση
κάποιος στην πόρτα
με πήρε για τον ιατροδικαστή.
«Δημοσιογράφος», είπα.

Αλλά δεν κατάλαβε και με πήγε
αλλού, σ’ ένα άλλο δωμάτιο
όπου ο έπαρχος με χαιρέτησε:
«Αργήσατε, Πάτερ».

«Κάνετε λάθος», του είπα. «Τύπος».
«Ναι, βέβαια, Αιδεσιμότατε Τύπε».
Κατεβήκαμε μια σκάλα.

«Α, κύριε Έλλις», είπε ο Αντιπρόσωπος.
«Τύπος!» φώναξα. Μα αυτός σπρώχνοντας
με πέρασε από μια μαύρη κουρτίνα.
Τα φώτα ήταν τόσο δυνατά
που δεν έβλεπα τα πρόσωπα
των ανθρώπων που κάθονταν
απέναντί μου. Αλλά, «Δόξα τω Θεώ», σκέφτηκα
«αυτοί με βλέπουν!»

«Κοιτάξτε!» φώναξα. «Κοιτάξτε το πρόσωπό μου!
Δε με γνωρίζει κανείς;»
Τότε μου φόρεσαν μια κουκούλα στο κεφάλι.
«Μην κάνεις πιο δύσκολη τη δουλειά μας», ψιθύρισε ο δήμιος.

μετάφραση: Ηλίας Κυζηράκος

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: Προηγούμενο θέμα Επόμενο θέμα

Προσθήκη σχολίου

Premium Penna Reporter Mamamia CityWoman
Copyrights © 2009-2020 Premium S.A. All Rights Reserved.